Özel Beden Eğitimi ve Spor Tesislerinde Görev Yapan Antrenörlerin Sporda Çocuk Koruma Yeterlilikleri / Coaches' Competence in Child Protection in Private Physical Education and Sports Facilities
Keywords:
çocuk koruma, antrenör, çocuk, spor, sporda çocuk korumaAbstract
ÖZET
Amaç: Spor, bireylerin fiziksel, zihinsel ve sosyal gelişimlerini destekleyen önemli bir etkinlik alanıdır. Ancak, spor ortamlarında çocukların korunması, özellikle hassas gruplar için kritik bir öneme sahiptir. Bu araştırmada, özel beden eğitimi ve spor tesislerinde görev yapan antrenörlerin çocuk koruma yeterliliklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Araştırma, İstanbul ilindeki özel spor tesislerinde çalışan toplam 301 antrenör ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların 144’ü kadın, 157’si erkektir. Veri toplama aracı olarak, Bayansalduz ve arkadaşları (2021) tarafından geliştirilmiş "Sporda Çocuk Koruma Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS-30.0 programı ile yapılmış ve ölçeğin alt boyutları arasında farklı değişkenlere göre anlamlı ilişkiler incelenmiştir.
Bulgular: Araştırma bulguları, antrenörlerin çocuk koruma yeterliliklerinin demografik faktörlere bağlı olarak değişiklik gösterebildiğini ortaya koymuştur. Eğitim düzeyinin artışıyla birlikte, çocuk koruma yeterliliği algısında ve uygulamalarında belirgin bir iyileşme gözlenmiştir. Orta yaşlı katılımcıların ve 11-15 yıl hizmet süresine sahip antrenörlerin bazı alt boyutlarda daha yüksek puan aldığı tespit edilmiştir. Cinsiyet ve medeni durum değişkenlerine göre ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.
Sonuç: Elde edilen bulgular, antrenörlerin çocuk koruma yeterliliklerinin özellikle eğitim düzeyi, yaş ve hizmet süresi gibi demografik faktörlerden etkilendiğini göstermiştir. Bu sonuçlar ışığında, çocukların güvenliğini sağlamak amacıyla sporda çocuk koruma politikalarının pratik ve uygulanabilir düzeyde geliştirilmesi ve tüm özel tesislerdeki antrenör eğitim programlarının zorunlu hale getirilmesi önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler: Antrenör, Çocuk, Çocuk Koruma, Spor, Sporda Çocuk Koruma
ABSTRACT
Aim: Sports play a crucial role in supporting individuals' physical, mental, and social development. However, ensuring the safety and protection of children in sports environments is of paramount importance, especially for vulnerable groups. This study aims to evaluate the competence of coaches working in private physical education and sports facilities regarding child protection.
Material and Method: The research was conducted with a total of 301 coaches employed in private sports facilities in Istanbul, comprising 144 women and 157 men. As a data collection tool, the "Child Protection in Sports Scale," developed by Bayansalduz et al. (2021), was utilized. The data were analyzed using the SPSS-30.0 program, and significant relationships among the scale's sub-dimensions were examined based on various demographic variables.
Results: The findings revealed that coaches' competence in child protection varies depending on demographic factors such as age, education level, and years of service. A significant improvement in competence and practices was observed with an increase in education level.
Conclusion: The findings demonstrated that coaches' competence in child protection is influenced by demographic factors, particularly education level, age, and years of service. Based on these results, it is suggested that child protection policies should be developed at a practical and implementable level and that coach training programs in all private facilities should be made mandatory to ensure safer sports environments for children.
Keywords: Child Protection, Coach, Child Protection İn Sports, Sports, Sports Facilities.
References
Bayansalduz, M., Kepoğlu, A. & Metin, S. C. (2021). Child Protection Scale İn Sports for Coaches. Acta Scientiae Et Intellectus, 7(4), 61-79.
Bilir, F. P., Şahin, N., & Sangün, L. (2019). Antrenör Yetiştirme Kurslarına Katılan Bireylerin Liderlik Davranış Algılarının İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 218-230.
Brackenridge, C. H., Kay, T., Rhind, D. J. A., & Waddington, I. (2010). Child protection in sport: Reflections On Thirty Years of Science And Activism. Social Sciences Research Centre, Brunel University. https://bura.brunel.ac.uk/handle/2438/4603
Bronfenbrenner, U. (1979). The Ecology of Human Development: Experiments By Nature And Design. Harvard University Press.
Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi, Ankara.
Çakar, F. S., & Okuyan, H.Y. (2017). Öğretmen adaylarının çocuk istismarı ve ihmaline ilişkin görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44, 250-275. https://doi.org/10.21764/maeuefd.332243
Çetin, E., & Hacısoftaoğlu, İ. (2023). Türkiye’de Çocuk Cinsel İstismarının Spor Kurumundaki Boyutu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(1), 71–87.
David, P. (2020). Private Sports Facilities And Child Safeguarding: Regulation Challenges İn The 21st Century. Lausanne: Child Sport Ethics Press.
Demirci, H. E. (2024). Spor Kulüplerinde Çocuk Koruma Yeterliliklerinin Değerlendirilmesi İzmir İli Örneği (Yüksek Lisans, Dokuz Eylül Üniversitesi).
Erikson, E. H. (1963). Childhood and Society. W. W. Norton & Company.
Fidell, S., Tabachnick, B., Mestre, V., & Fidell, L. (2013). Aircraft Noise-İnduced Awakenings Are More Reasonably Predicted From Relative Than From Absolute Sound Exposure Levels. The Journal Of The Acoustical Society of America, 134(5), 3645-3653.
Güler, D., & Tuncel, S. (2024). Sporda Çocuk İstismarı Farkındalık Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlilik Ve Güvenilirlik Çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 22(4), 184-197.
Karagün, E. (2019). Spor Merkezlerinde Çalışan Antrenörlerin Eğitim Düzeylerine Göre Çocuklara Yönelik Yaklaşımları. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 10(2), 90–102.
Kılıç, M. (2013). Eğitim Araştırmalarında Nitel Veri Analizi. Ankara: Pegem Akademi.
Lyle, J. (2002). Sports Coaching Concepts: A Framework For Coaches’ Behaviour. Routledge.
Metin, S. C., (2022). Türk Sporunda Çocuk Koruma Programı Uygulamalarının Değerlendirilmesi, Doktora Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya, Türkiye.
Metin, S. C., Erzeybek, M. S., & Bayansalduz, M. (2023). Sporda Çocuk Koruma. Duvar Yayınevi.
Mountjoy M, Vertommen T, Burrows K. & Greinig S. (2020). Safesport: Safeguarding İnitiatives At The Youth Olympic Games 2018. British Journal of Sports Medicine, 54, 176-182. https://doi.org/10.1136/bjsports-2019-101461
Mountjoy, M., Brackenridge, C., Arrington, M., Blauwet, C., Carska-Sheppard, A., Fasting, K., & Starr, K. (2016). International Olympic Committee Consensus Statement: Harassment And Abuse (Non-Accidental Violence) İn Sport. British Journal of Sports Medicine, 50(17), 1019-1029. Https://doi.org/10.1136/bjsports- 2016-096121
Öztürk, T. Ö., Sümer, K. & Soytürk, M. (2021). Antrenör İletişim Becerileri İle Sporcuların Sürekli Optimal Performans Duygu Durumları Arasındaki İlişkinin Sporcu Algılarına Göre İncelenmesi. Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute. 10.30794/pausbed.858678.
Rossato, C. & Brackenridge, C. (2009). Child Protection Training İn Sport-Related Degrees And İnitial Teacher Training For Physical Education: An audit. Child Abuse Review, 18(2), 81–93. DOI: 10.1002/car.1052
Salim, M. (2011). Geçmişten Günümüze Türkiye'de Çocuk Koruma Politikaları Ve Sosyal Hizmetler Ve Çocuk Esirgeme Kurumu. Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye
Shonkoff, J. P., & Phillips, D. A. (2000). From Neurons To Neighborhoods: The Science Of Early Childhood Development. Washington, DC: National Academies Press.
Stirling, A. E., & Kerr, G. A. (2012). Perceived Vulnerabilities Of Female Athletes To Sexual Harassment And Abuse İn Sport. Research Quarterly For Exercise And Sport, 83(3), 397-407. DOI: 10.1080/02701367.2012.10599870
Şimşek, B.A. (2024). Antrenörlerin Sporda Çocuk Koruma Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Düzce Üniversitesi, Düzce, Türkiye.
Timpka, T., Janson, S., Jacobsson, J., Dahlström, Ö., Bickenbach, J., & Spreco, A. (2019). Physical Abuse İn Sports: Prevalence And Characteristics Among Adolescent Athletes In Sweden. Sports Medicine, 49(6), 941–951. https://doi.org/10.1007/s40279-019-01120-0
UNHCR. (2023). No Lost Generation Initiative. Https://Www.Unhcr.Org Sitesine 28.12.2024 Tarihinde Erişilmiştir.
UNICEF. (2023). State Of The World's Children Report. https://www.unicef.org sitesine 28.12.2024 tarihinde erişilmiştir.
World Health Organization (WHO). (2023). Child Health and Development. https://www.who.int sitesine 28.12.2024 tarihinde erişilmiştir.
Yaprak. P., & Amman. M.T., (2009). Sporda Kadınlar ve Sorunları, Türkiye Kick Boks Federasyonu Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 39.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Anatolia Sport Research

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
