Beden Eğitimi Öğretmen Adaylarının Öğretme ve Öğrenme Anlayışları ile Eğitsel Oyun Oynatma Öz Yeterlilikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi / Investigation of the Relationship Between Physical Education Teacher Candidates’ Teaching-Learning Conceptions and Their Self-Efficacy in Playing Educational Games
T he Relationship Between Physical Education Teacher Candidates’ Teaching-Learning Conceptions and Their Self-Efficacy in Playing Educational Games”
Keywords:
Beden eğitimi öğretmen adayı, , Eğitsel oyun öz yeterlilikleri, Öğretme-öğrenme anlayışı,Abstract
ÖZET
Amaç: Bu çalışmanın amacı, beden eğitimi öğretmen adaylarının öğretme-öğrenme anlayışları ile eğitsel oyun oynatma öz yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir.
Materyal ve Metod: Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu kolayda örnekleme yöntemi seçilerek 2024-2025 akademik yılı bahar döneminde EBYÜ Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 134 erkek, 68 kadın olmak üzere toplam 202 beden eğitimi öğretmen adayı oluşturmaktadır. Beden eğitimi öğretmen adaylarının demografik bilgilerini belirlemek için Kişisel Bilgi Formu, Öğretme ve Öğrenme Anlayışları Ölçeği ve Eğitsel Oyun Oynatma Öz Yeterlilik Ölçeği kullanılmıştır. Verilere öncelikle SPSS 25 programı ile normallik testleri uygulanmış ve parametrik testlerin kullanılabilirliği değerlendirilmiştir. Daha sonra, iki bağımsız grubun karşılaştırılması için bağımsız örneklem t-testi; değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi amacıyla Pearson korelasyon analizi ve basit doğrusal regresyon analizi gerçekleştirilmiştir.
Bulgular: Kadın öğretmen adaylarının eğitsel oyun oynatma öz yeterliliği planlama ve değerlendirme alt boyutlarında erkeklerden yüksek puanlara sahip olduğu görülmüştür. Öğretme ve öğrenme anlayışları geleneksel alt boyutunda erkeklerin yüksek puanlara sahip olduğu, yapılandırmacı alt boyutunda ise kadınların yüksek puanlara sahip oldukları bulunmuştur. Öğretme ve öğrenme anlayışlarının geleneksel alt boyutu ile eğitsel oyun oynatma öz yeterliliğinin planlama ve değerlendirme alt boyutları arasında negatif bir ilişki bulunurken, yapılandırmacı alt boyutu ile eğitsel oyun oynatma öz yeterliliğinin planlama ve değerlendirme alt boyutları arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur.
Sonuç: Kadın öğretmen adaylarının hem eğitsel oyun öz yeterliliklerinde hem de yapılandırmacı öğretim yaklaşımında erkek öğretmen adaylarına göre daha yüksek puanlara sahip olduğu görülmüştür. Beden eğitimi öğretmen adaylarında yapılandırmacı öğretme ve öğrenme anlayışı, eğitsel oyunlar öz yeterliliği planlama ve değerlendirme süreçlerinde öz yeterliliği pozitif yönde etkilerken; geleneksel anlayışın bu süreçlerde öz yeterliliği olumsuz yönde etkilediği belirlenmiştir.
Anahtar Kelimeler: Beden eğitimi, Öğretmen adayı, Eğitsel oyun, Öğretme-öğrenme anlayışı,
ABSTRACT
Aim: The aim of this study is to examine the relationship between physical education teacher candidates' teaching-learning conceptions and their self-efficacy towards educational games.
Material and Method: A correlational survey model was used in the study. The study group consisted of a total of 202 physical education teacher candidates, including 134 men and 68 women, who were studying at the Faculty of Sports Sciences at EBYÜ in the spring semester of 2024-2025, selected using the convenience sampling method. To determine the demographic information of the physical education teacher candidates, the Personal Information Form, the Teaching and Learning Understandings Scale, and the Educational Game Playing Self-Efficacy Scale were used. The data were first subjected to normality tests using the SPSS 25 program, and the applicability of parametric tests was evaluated. Subsequently, an independent samples t-test was conducted to compare two independent groups; Pearson correlation analysis and simple linear regression analysis were performed to examine the relationships between variables.
Results: It was observed that female teacher candidates scored higher than males in the subdimensions of planning and evaluation of educational games educational game playing self-efficacy. It was found that males scored higher in the traditional subdimension of teaching and learning understandings, while females scored higher in the constructivist subdimension. A negative relationship was found between the traditional sub-dimension of teaching and learning conceptions and the planning and evaluation sub-dimensions of educational game playing self-efficacy, while a positive relationship was found between the constructivist sub-dimension and the planning and evaluation sub-dimensions of educational game playing self-efficacy.
Conclusions: Female teacher candidates were found to have higher scores than male teacher candidates in both educational game self-efficacy and constructivist teaching approach. In physical education teacher candidates, the constructivist teaching and learning approach positively affects self-efficacy in educational games, planning, and evaluation processes, while the traditional approach negatively affects self-efficacy in these processes.
Keywords: Physical education, Teacher candidate, Educational game, Teaching-learning conceptions
References
Aktağ, İ., & Walter, J. (2005). Öğretmen adaylarının mesleki yeterlilik duygusu. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(4), 127-132. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000055
Akyıldız, S. (2018). Relationships between epistemological beliefs and teaching-learning approaches of high school teachers. The Journal of National Education, 47(217), 77-96.
Altınkök, M., & Yılmaz, A. (2018). Eğıtsel Oyun Oynatma Öz Yeterlılık Ölçeğı Geçerlık ve Güvenırlık Çalışması. Spor Bilimleri Alanında Yenilikçi Yaklaşımlar. K. PEPE, Ö. KARATAŞ (editör), (1. baskı). Ankara: Gece Akademi.
Aypay, A. (2011). Öğretme ve öğrenme anlayışları ölçeğinin Türkiye uyarlaması ve epistemolojik inançlar ile öğretme ve öğrenme anlayışları arasındaki ilişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1), 7-29.
Bandura, A., & Wessels, S. (1997). Self-efficacy (pp. 4-6). Cambridge: Cambridge University Press.
Barba-Martín, R. A., Bores-García, D., Hortigüela-Alcalá, D., & González-Calvo, G. (2020). The application of the teaching games for understanding in physical education. Systematic review of the last six years. International journal of environmental research and public health, 17(9), 3330.
Bodrova, E., & Leong, D. (2024). Tools of the mind: The Vygotskian approach to early childhood education. Taylor & Francis.
Bunker D. & Thorpe R. (1982). A model for the teaching of games in secondaryschools. Bulletin of Physical Education, 18(1), 5-8.
Büyükkaragöz, S., & Çivi, C. (1999). Genel Öğretim Metotları, Öğretimde Planlama Uygulama. (10. Baskı) İstanbul: Beta Basım Yayım.
Byra, M. (2006). Teaching styles and inclusive pedagogies. (In D. Kirk, M.O’Sullivan, D. Mcdonald Eds.), Handbook of Research in Physical Education. London: SAGE Publications. 449
Chan, K. W., & Elliott, R. G. (2004). Relational analysis of personal epistemology and conceptions about teaching and learning. Teaching and Teacher Education, 20(8), 817-831. https://doi.org/10.1016/j.tate.2004.09.002
Cheng, M. M., Chan, K. W., Tang, S. Y., & Cheng, A. Y. (2009). Pre-service teacher education students' epistemological beliefs and their conceptions of teaching. Teaching and Teacher Education, 25(2), 319-327.https://doi.org/10.1016/j.tate.2008.09.018
Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz (Çev. Edt: Ahmet Aypay).Anı Yayıncılık.
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2002). Research methods in education. routledge.
Çil, O., & Sefer, F. (2021). Sınıf öğretmenlerinin oyun temelli matematik etkinliklerine yönelik görüşlerinin incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 11(3), 1366-1385.
Çolak, E., & Yabaş, D. (2017). Öğretmen adaylarının ders planlarının yapılandırmacı yaklaşımı uygulamaya yönelik öz yeterlilik inanç düzeyleri açısından incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 86-103. https://doi.org/10.17679/inuefd.323420
Çintesun, T. (2020). Beden eğitimi ve spor öğretmen adaylarının eğitsel oyun oynatma öz yeterliliğinin demografik değişkenler açısından incelenmesi. Çocuk Hakları ve Eğitimi Dergisi 1(1), 36-44.
Demirel, Ö. (2005). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegema Yayıncılık.
Demirhan, G. (2006). Spor Eğitiminin Temelleri. Ankara: Bağırgan Yayınevi.
Dewey, J. (1938). The determination of ultimate values or aims through antecedent or a priori speculation or through pragmatic or empirical inquiry. Teachers College Record, 39(10), 471-485.Eker, A. (2001) İlköğretim ve Ortaöğretim kurumları spor yarışmaları programı. Ankara: MEB Yayınevi
Egemen, A., Yılmaz, Ö., & Akil, İ. (2004). Oyun, oyuncak ve çocuk. Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi Dergisi, 5(2), 39-42
Ektem, I. S. (2016). A Study on Prospective Teachers' Self-Efficacy Beliefs Regarding the Implementation of Constructivist Approach (A Case of Konya). Journal of Education and Training Studies, 4(3), 118-125. http://dx.doi.org/10.11114/jets.v4i3.1222
Erişen, Y., & Çeliköz, N. (2003). Öğretmen adaylarının genel öğretmenlik davranışları açısından kendilerine yönelik yeterlilik algıları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(4), 427-439.
Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS statistics 5th ed. UK: University of Sussex.
Hallahan, M., & Rosenthal, R. (1996). Statistical power: Concepts, procedures and applications. Behaviour Research and Therapy, 34(5), 489-499.
Hazar, M. (1996). Beden eğitimi ve sporda oyunla eğitim. Ankara: Tubitay Yayınları.
Hills, T. T. (2007). Is constructivism risky? Social anxiety, classroom participation, competitive game play and constructivist preferences in teacher development. Teacher Development. https://doi.org/10.1080/13664530701644615
Kalaycı, Ş. (2018). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Dinamik Akademi.
Karasar, N. (2021). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayıncılık.
Koçak, R. (2012). Temel Kavramlar Öğrenmeyi Etkileyen Etmenler. (1. Bölüm s.3-28Etmenler. (Öğretme Kuram ve Yaklaşımları (Editör: Behçet Oral). Ankara: Pegem A Akademi.
MEB. (2013). Okul öncesi eğitim programı. Ankara: Meb Basımevi.
Mistrett, S., & Bickart, T. (2009). Child’s play: The best way to learn. The Middle East Educator, 12(5), 18-22.
Oğuz, A. (2011). Öğretmen adaylarının demokratik değerleri ile öğretme ve öğrenme anlayışları. Değerler Eğitimi Dergisi, 9(22), 139-160.
Özden, Y. (2005). Öğrenme Öğretme, Ankara: Pagema Yayıncılık, 7.
Pajares, M. F. (1992). Teachers’ beliefs and educational research: Cleaning up a messy construct. Review of educational research, 62(3), 307-332.
Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. International University.
Richard, F. D., Bond, C. F., & Stokes-Zoota, J. J. (2003). One hundred years of social psychology quantitatively described. Review of General Psychology, 7(4), 331–363. https://doi.org/10.1037/1089-2680.7.4.331
Rogers, C. (1969). Freedom to learn Charles E Merrill. Columbus, Ohio.
Saraç, L., & Muştu, E. (2013). Öğretmen adaylarının beden eğitimi öğretim stillerini kullanım düzeyleri ile stillere ilişkin değer algılarının incelenmesi. Pamukkale Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 112-124.
Savaş, E., & Gülüm, K. (2014). Geleneksel oyunlarla öğretim yöntemi uygulamasının başarı ve kalıcılık üzerine etkisi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 183-202.
Sonyel, B., & Şumrut, M. (2023). Oyun Temelli Öğretim Yönteminin İlköğretim 1. Sınıf Öğretmenleri Tarafından Değerlendirilmesi. Uluslararası Temel Eğitim Çalışmaları Dergisi, 4(3), 118-137.
Schunk, D. H. (2009). Learning Theories: An Educational Perspective (5th ed.). Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, Inc.
Schunk, D. H. (2012). Theory and research on student perceptions in the classroom. In Student perceptions in the classroom (pp. 3-24). Routledge.
Schunk, D. H. (2014). Öğrenme teorileri eğitimsel bir bakışla (M. Şahin, Çev. Ed.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. (Orijinal basım 2008).
Senemoğlu, N. (2012). Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya. Ankara: PegemAkademi.
Suresh, K. P., & Chandrashekara, S. (2012). Sample size estimation and power analysis for clinical research studies. Journal of Human Reproductive Sciences, 5(1), 7.
Uğraş, S. (2018). Beden eğitimi öğretmenleri kendilerini hangi konularda yetersiz hissediyor? Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-16.
Uygun, K., Akkeyik, U., & Öztürk, C. (2018). Eğitsel oyunların sosyal bilgiler öğretimine etkisi etkinlik örneği. Araştırma ve Deneyim Dergisi, 3(2), 75-92.
Ünlü, H., & Aydos, L. (2010). Beden eğitimi öğretmenlerinin yeterlilikleri üzerine bir derleme. Milli Eğitim Dergisi, 40(187), 172-192.
Ünlü, H., Sünbül, A. M., & Aydos, L. (2008). Beden eğitimi öğretmenleri yeterlilik ölçeği geçerlilik ve güvenirlik çalişmasi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 23-33.
Vygotsky, L. S., & Cole, M. (1978). Mind in society: Development of higher psychological processes. Harvard university press.
Yıldız, E., & Kangalgil, M. (2014). Beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki yeterlikleri ve kullandıkları öğretim yöntemleri ile ilgili görüşlerinin incelenmesi. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 5(1), 61-76.
Yılmaz, G., Yılmaz, B., & Türk, N. (2010). Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin mesleklerine ilişkin öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi (Nevşehir ili örneği). Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 12(2), 85-90.
Yuen, K., & Hau, K.-T. (2006). Constructivist teaching and teacher‐centred teaching: a comparison of students’ learning in a university course. Innovations in Education and Teaching International. https://doi.org/10.1080/14703290600750861
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Anatolia Sport Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
