Sporcularda Çok Kısa Süreli Kuru Daldırma Esnasında Kalp Hızı Değişkenliği / Heart Rate Variability During Very Short Dry Immersion in Athletes
Heart Rate Variability During Dry Immersion in Athletes
Keywords:
Physical Activity, Barorefleks, Kalp Hızı Değişkenliği, Kuru Daldırma, Mikrogravite, Parasempatik Sinir Sistemi, Dry Immersion, Heart Rate Variability, Parasympathetic Nervous SystemAbstract
ÖZET
Amaç: Bu araştırmada, çok kısa süreli kuru daldırma uygulamasının otonom sinir sistemi üzerine etkilerinin kalp hızı değişkenliği (KHD) parametreleri aracılığıyla incelenmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metod: Çalışmaya herhangi bir sağlık sorunu bulunmayan ve düzenli fiziksel olarak aktif 7 erkek ve 3 kadın olmak üzere toplam 10 gönüllü katılmıştır. Katılımcılardan kuru daldırma öncesinde, uygulama esnasında ve sonrasında olmak üzere üç farklı ölçüm safhasında kesintisiz KHD verisi toplanmıştır. Otonom sinir sistemi aktivitesini değerlendirmek amacıyla RR kalp atım aralığı süreleri 1000 Hz sıklığında Polar H10 telemetrik nabız ölçerle toplanmış, verilerin spektral analizi için Procalysis, zaman boyutu ölçütleri için Kubios ve istatistiksel testler için Jamovi (v2.5.6) yazılımı kullanılmıştır.
Bulgular: Kuru daldırma uygulaması sonrası, RR kalp atım arası süreleri uygulama öncesine kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde artmıştır (p = 0,033). Parasempatik aktivite göstergesi olan RMSSD değerlerinde benzer şekilde anlamlı bir artışa istatistiksel olarak yaklaşılmıştır (p = 0,064). Ancak pNN50 değerinde anlamlı bir değişiklik saptanmamıştır. KHD frekans boyutu analizinde düşük ve ara frekanslar arasında (p = 0,002), ara ve yüksek frekanslar arasında (p = 0,003) anlamlı farklar bulunmuştur; üç ölçüm safhası boyunca düşük ve yüksek frekans bileşenleri sabit şekilde daha güçlü seyretmiştir.
Sonuç: Elde edilen bulgular, çok kısa süreli kuru daldırma uygulaması esnasında otonom sinir sistemi çalışma örüntüsünün parasempatik aktivasyona evrilmesine karşın, baroreseptör refleks döngüsünün etkin sürdüğünü düşündürmektedir. Kuru daldırma yöntemi egzersiz sonrası toparlanma süreçlerinin izlenmesinde potansiyel bir araç olarak değerlendirilebilir.
Anahtar Kelimeler: Barorefleks, Kalp Hızı Değişkenliği, Kuru Daldırma, Mikrogravite, Parasempatik Sinir Sistemi,
ABSTRACT
Aim: The objective of the present study was to investigate the effects of ultra short dry immersion on the autonomic nervous system using heart rate variability (HRV) parameters.
Materials and Methods: A total of 10 volunteers, 7 males and 3 females, who had no health problems and were regularly physically active, participated in the study. Continuous HRV data were collected from the participants at three different measurement phases: before, during and after the dry immersion. In order to evaluate autonomic nervous system activity, RR heart rate interval times were collected with a Polar H10 telemetric pulse meter at a frequency of 1000 Hz. Procalysis software was used for spectral analysis, Kubios for time dimension measures and Jamovi (v2.5.6) for statistical tests.
Results: Subsequent to the dry immersion procedure, RR inter-beat intervals exhibited a statistically significant (p = 0.033) increase in comparison with the pre-immersion period. Concurrently, a statistically significant increase in RMSSD values, an indicator of parasympathetic activity, was approached to the statistical significance level (p = 0.064). However, no substantial alterations were identified in the pNN50 value. The frequency dimension of the HRV was subjected to analysis, which revealed significant differences between low and intermediate frequencies (p = 0.002) and between intermediate and high frequencies (p = 0.003). The low and high frequency components demonstrated consistent strength across the three measurement phases.
Conclusion: The findings indicate that the baroreceptor reflex cycle maintains its functionality during ultra short dry immersion, despite the autonomic nervous system shifting to a parasympathetic activation pattern. Dry immersion has the potential to serve as a tool to facilitate the monitoring of post-exercise recovery processes.
Keywords: Baroreflex, Dry Immersion, Heart Rate Variability, Microgravity, Parasympathetic Nervous System.
References
Beckman, E. L., Coburn, K. R., Chambers, R. M., DeForest, R. E., Augerson, W. S., & Benson, V. G. (1961). Physiologic changes observed in human subjects during zero G simulation by immersion in water up to neck level. Aerospace Medicine, 32(11), 1031–1041.
Billman, G. E. (2013). The LF/HF ratio does not accurately measure cardiac sympatho-vagal balance. Frontiers in Physiology, 4, 26.
Camm, A. J., Malik, M., Bigger, J. T., Breithardt, G., Cerutti, S., Cohen, R. J., & Singer, D. H. (1996). Heart rate variability: Standards of measurement, physiological interpretation and clinical use. Circulation, 93(5), 1043–1065.
Çotuk, H. B., Duru, A. D., Pelvan, O., & Akbaş, S. (2020a). Muscle blood content and muscle oxygen saturation in response to head down and head up tilt. Acta Astronautica, 166, 548–553.
Çotuk, H. B., Müller, G., Pelz, H., Duru, A. D., & Perlitz, V. (2020b). Synergetic brainstem consensualization at the 0.15 Hz intermediary rhythm is the genuine marker of the trophotropic state. Selbstorganisation-ein Pradigma für die Humanwissenschaften: Zu Ehren yon Günter Schiepek und seiner Forschung zu Komplexitat und Dynamikin der Psychologie, 389-402.
Gazenko, O. G., Genin, A. M., & Egorov, A. D. (1981). Summary of medical investigations in the USSR manned space missions. Acta Astronautica, 8(9–10), 907–917.
Gerasimova-Meigal, L., Meigal, A., Sireneva, N., Gerasimova, M., & Sklyarova, A. (2023). Heart rate variability parameters to evaluate autonomic functions in healthy young subjects during short-term “dry” immersion. Physiologia, 3(1), 119–128.
Graveline, D. E., Balke, B. R., McKenzie, R. E., & Hartman, B. (1961). Psychobiologic effects of water-immersion-induced hypodynamics. Aerospace Medicine, 32, 387–400.
Laborde, S., Mosley, E., & Thayer, J. F. (2017). Heart rate variability and cardiac vagal tone in psychophysiological research – Recommendations for experiment planning, data analysis, and data reporting. Frontiers in Psychology, 8, 213.
Navasiolava, N. M., Custaud, M. A., Tomilovskaya, E. S., Larina, I. M., Mano, T., Gauquelin-Koch, G., & Gharib, C. (2011). Long-term dry immersion: Review and prospects. European Journal of Applied Physiology, 111(9), 1235–1260.
Ovsyannikov, A. V. (1972). Features of reorganization in the motor system under water immersion. Journal of Physiology USSR, 3, 305–310.
Pandiarajan, M., & Hargens, A. R. (2020). Ground-based analogs for human spaceflight. Frontiers in Physiology, 11, 716.
Plews, D. J., Laursen, P. B., Stanley, J., Kilding, A. E., & Buchheit, M. (2013). Training adaptation and heart rate variability in elite endurance athletes: Opening the door to effective monitoring. Sports Medicine, 43(9), 773–781.
Shaffer, F., & Ginsberg, J. P. (2017). An overview of heart rate variability metrics and norms. Frontiers in Public Health, 5, 258.
Shulzhenko, E. B., & Vill-Villiams, I. F. (1976). The opportunity to conduct long-term water immersion method dry immersion. Russian Biological and Aerospace Medicine, 9, 82–84.
Tomilovskaya, E., Shigueva, T., Sayenko, D., Rukavishnikov, I., & Kozlovskaya, I. (2019). Dry immersion as a ground-based model of microgravity physiological effects. Frontiers in Physiology, 10, 284.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Anatolia Sport Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
